پروردگارا..
بر من نظر كن..

اما نه به اندازه ي ارزش و لياقتم زيرا از آن بي بهره ام..
بلكه به اندازه ي عشقم ، به اندازه ي اشتياقم ، به اندازه ي نيازم

نه نياز به آسايش
نياز به رسيدن...

توجهم كن و فراموشم مكن
نه به اندازه ي عشق و نيازم ،زيرا بسيار ناچيز است
بلكه به اندازه ي كرامت و رحمتت

ياريم كن..
نه به اندازه ي استحقاقم ، بلكه به اندازه ي مهر و رافتت

اي بخشاينده ي گناهان
نبخشاي خطاي كوچكم را
زيرا بخشايشت گستاخم مي كند و به من جسارت انجام گناهان بزرگتر را مي دهد.

عذابم ده و مجازاتم كن
بسيار بيشتر از گناهم
اما بسيار كمتر ازخشمت

زيرا هنگام خشم رها مي كني مرا تا نابود شوم..
و هنگام خرسندي با مهرباني مجازات مي كني مرا كه تا فرصتي باقيست برگردم
تنبيه تو را بخششت مي دانم و آن را بسيار دوست مي دارم..

صبر ده مرا....بيشتر از دردم
و درد ده مرا....كمتر از صبرم

آنقدر بر صبر من بيفزاي تا غلبه كند بر هر دردي..
آنگونه كه حتي در دشوارترين لحظات قلبم آرام و خشنود باشد

خشنود باش از من
با آن كه مستحق خشمم
آمين يا رب العالمين...